Keyifsiz Dönüşler ve Tatlı Kıymetler

Döndüm ben, çok keyifsizim. Berlin'i yazıcam yazmasına da, tatsız bir geziydi, çünkü ilk gün sokakta telefonum çalındı. İstediğiniz kadar ırkçısın diyebilirsiniz, evet ırkçıyım, çingenelerden, romenlerden, bulgarlardan, slavlardan, çakma göçmenlerden, araplardan, toplumun huzurunu kaçıran, içinde pislik yeşerten her türlü alt sınıftan ve bunları besleyen düzenden nefret ediyorum. Polisin ağzını büzerek ben bişi yapamam demesine karşı, iyi yav, ben de o zaman tatilime elimdeki imkanlarla devam ederim dedim. İş yerimi aradım, iş telefonumu açtırdım. Elimde bir başka telefon hattı ile iletişim sağladım. Başka da aksilik yaşamadım. Sadece yeni ve çok severek kullandığım iphone'a ve içindeki harika resimlere veda ettim. Bir süre telefon almıycam. Numaram kapandı. Ne yapmak istediğimi henüz bilmiyorum. Aslında çok farklı yazcaktım ama konu neden buraya geldi yaaahahgagag... Neyse. Size yine söz verdiğim gibi günlük geziyi anlatcam. Hayatım eskisinden de yoğun. Bir süre tatile gitmicem çünkü geri geldikten sonra işlerimi ve hayatımı toparlamam zor oluyor. Aklımda Mart gibi bir gezi var, 30 yaşıma şatafatlı girmek istiyorum dashsdaj. Belli de olmaz. Lütfen kendinize dikkat edin. Lütfen. Kalan her güzel şey için şükredin ve kıymet bilin. Hayatınızda olanlara "iyi ki varsın" demeyi unutmayın. İyi ki varsınız. Kıymet bilince her şey daha tatlı oluyor. Esen kalın.