Uzlaşma

Gün, gecenin içinden çıkıyor. Bense hala uzlaşma arıyorum kendimle. Kelimeleri sıralıyoruz karşılıklı ama malesef sonuca ulaşmış değilim. Hüküm vermek konusunda bir iniş bir çıkış yaşıyorum. Öyle zamanlar geliyorki seni öldüresiye seviyorum ama bazen öldüresiye yok ediyorum.

Kandım

Geçmişin faydası yok demişlerdi.

Evet , yok.

Olmadığı gibi geçmiş de yoktu zaten.

İnsafsızım seni harcamak konusunda.

Çünkü, Kandım.

Ve kanadım.

boş.

az önce geçen saniye öyle boştu ki,

içinde kaybolamazdım bile.

bir yazı.

Ayrılık, bir Pazar sabahı olmamalıydı,

yazın o kavuran güneşini ve bıraktığın yalnızlığı aynı anda yaşamak istemezdim.

SK-mayıs-İstanbul

sıradan bir gün.

Sıradan bir günün, sıradan bir gecesinde karşımda oturuyorsun. O benim nefrete ramak kalmış, senin boş bakışlarından biri ile benim üstümde gezinirken, benim sana dayanacak bir sabrım kalmamış. Barda kötü bir müzik çalıyor. Nefrete ramak kala diyorum çünkü ciddiyetsizliğin beni çoktan oralardan sürüklemiş oluyor. Bardağımda, söyleyeceklerim kadar çabuk bitiyor.

Ve kalkıp gidiyorum,

İşte hepsi aslında bu kadar.