5 Kasım 2015 Perşembe

Sümüklerim ve Gençlik, Adını Sen Koy

Ne kadar genç, ne kadar heyecanlı ve pırıl pırılsınız. GS'sözlüğe bir koşu gelip, haklı olarak, "ben bu ülkeden gitmek istiyorum, öğretmenim ama bitirmek istemiyorum, garsonluk yaparım, en kısa sürede dil nasıl öğrenirim, Berlin'de çok Türk varmış, adapte sorunu da çekmem gibi, yardım da ederler, oralara nasıl gidilir?" diyorsunuz, gelip içinizi döküyorsunuz. Üzülüyorum bu hallerinize bir bakıma çünkü bu ülkenin bu düzeninde gençler şuan bunu yaşıyor. Daha mesleğini bile almadan, bir tutam hayat tecrübesi kazanmadan ülkesinden gitmeye zorlanıyorlar, başka yerlerde hayat standardı arıyorlar, ülke resmen bunu kapı olarak hayal ettiriyor. Ne acı. Pazar günü akşam olanları bir Gökçe biliyor galiba. En son sümükler içinde ağlayarak 1 şişe şarapla uyuya kaldım. Yerlerde yuvarlanıp döşemeye şarap felan da döktüm. Pazartesi günü de işe gidemedim. Gökçe, "hayatım boyunca seni ve şu halini unutamıcam" dedi. Haklısın Gökçe, ben de hayatım boyunca 1 Kasım'ı unutamıcam. Haklısın canım.

2 yorum: