12 Eylül 2015 Cumartesi

Yürüme Mesafesi

Hayatım şu aralar yürüme mesafesi. Aynaya bakınca ben yok ama ben hariç her şey gözümün önünde. Kısa konuşmalar ve kestirme yalanlar. En sevdiğim hali. Bayılıyorum zoraki sohbetlerin pat diye bitmesine. Sadece beni anlayanlarla konuşmaya. Çekmek istemediğim suratları hızlıca sokak ortası bırakmaya. Bu insanları, ofiste bir türlü çıkartamadığım gaza benzetiyorum, üzerinden atamadıkları mutsuzlukları ile kıvranıp duruyorlar karşımda.
 
Yağmurlu felan bugün, haftasonumun arka bahçesinde şu şiiri okuyup sessizce hayatımı izliyorum. Ne güzelsin Dylan Thomas. Mutluyum.
 
"Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.
Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light."
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder