16 Temmuz 2014 Çarşamba

Ankara

Halimi anlatacak sözler yazamam artık bu kavruk mektuba. 
Rüzgârdan yan yatmış otlar koydum gerisini sen anla. 
Ankara, 
kekliğinim, boynumda bir siyah halka. 

Birhan Keskin / Y'ol

...

Evanası'nın kaybına çok üzüldüm. Çok diye yazdım ama tarif edemiyorum. İçim tutuldu. Dün toplantı salonunda bilgisayarımı kapatıp 1 saat felan ağlamış olabilirim,hatırlamıyorum. Okuduklarım beni parçaladı. Sevdiklerimi kaybetmeye tahamül edemiyorum.

Mert bütünlemeden de kalmış. Mert, Hayat'ın ders ve sınav olmadığını anlarsa biraz daha mutlu olur.

Valizime bolca aşk, umut, dua ve özlem koydum. Bunlar benim kıyafetim şu sıralar. Başka kıyafete ihtiyacım yok.

Fermina Roma notlarını yazsa da okusak. Güzel olmaz mı?

Annemle bir süredir denk gelemedik, benim pek keyfim yoktu, sesimi üzgün duysun istemiyorum, onu aramam gerek, dün gece instagramdan resimlerimizi beğenmiş. Annemin instagramdan gecenin bir yarısı beni stalking yapıp resimlerimi beğenmesi çok tatlı, çok hoşuma gidiyor. Uzak olunca, özleyince bu hareketleri görmek bile içini ısıtıyor insanın. Sesini duymasan bile. Söz akşam arayacağım. Çok özledim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder