17 Mart 2014 Pazartesi

Onları Özleyen Sendin


Havada sihir ve huzur var. Ellerimi kavuşturup bu sihirden bir parça alıyorum. Sana bakıyorum. Sanki yıllardır görmemişcesine beni izliyorsun.Gülümsüyorum. Elini uzatıyorsun. Parmaklarımın uçları dudaklarının kenarına dokunuyor. Hep yaptığın gibi elimi yakalayıp avuç içimi öpüyorsun. Masumca olduğundan bunu yapmanı seviyorum. Düşünüyorum dediğin zamanlar aklıma geliyor. İçinin bir köşesine ulaşıp o sihiri parça parça sana bırakıyorum. Seni her gördüğümde, sana her sarıldığımda yaşadığım heyecanı bu sihir ile birleştiriyorum. Yaz güneşi düşüyor üstümüze. Gölge arıyoruz biraz. Bir köşeye çekilip geçen günleri konuşuyoruz. Hayallerimi ve umutlarımı anlatıyorum. Bir yandan elime yapışan kum tanelerine kızıp söyleniyorum. Onları özleyen sendin diyorsun. Gülüyorsun. Güneşin pırıldaması öyle güzel yansıyor ki yüzüne, kırışmış yorgun oluşuna aldırmadan, hayranlıkla gözlerine bakıyorum. Susuz kaldığımı fark ediyorum. "Gel benimle, hadi gidelim" diyorsun. Mavi'ye. Soğuk denizde kayboluyoruz. Akşam hiç olmuyor.

(ps. görsel: Alain Elkann / Uzun bir Yaz)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder