29 Mayıs 2012 Salı

aslında sen böylesin

Sen.

Sen, senin bana göstermediğin çabanın aynısı gibi , benim sana aynısını yapmamı hak etmiyorsun, bunu düşünmemdeki başlıca neden geçmişe olan saygım. bu saygıyı belli evrelerde sarsmış olsam da, bunu kendi çabamla geri kazandım. Yapamam, senin bana davrandığın ve gösterdiğin seviyesiz itimadın aynısını sana gösteremem, senin bana duyduğun nesnelleşmiş hisleri sana gösteremem, bunu ben asla yapmam. Çünkü his, asla "meta"laşmaz.

Sen, sana yazdığım hiç bir sevgi sözcüğünü hak etmiyorsun. Hislerim ile aklımı doğru orantılı kullandığım için düşüncelerim gerçekleri hep yansıttı, bu nedenle bir kez de olsun yanılmadım. çünkü sen sevgi yoksunu bir adamdın, üzgünüm ama bu senin ellerine, gözlerine, dudaklarına işlemiş, öyle kalmaya da mahkumsun.

Sen, akıllı değilsin. akıllı olduğunu sanıyorsun ama aklını benle kıyaslayarak her seferinde hataya düşüyorsun. kimse kimseden akıllı değil, bu ikili ilişki içinde aklını kanıtlama çabasına girmen büyük hata, ben bu üstünlük ile ilişkide kendine yer bulmaya çalışan birisi ile ortak bir paydada buluşamam. Çünkü biz birbirimize bir şeyleri kanıtlamak için tekrar bu birlikteliği seçmedik. Bu özelliği ile üstünlük kazanacağını düşünen bir adam, benim hayatımda her zaman kaybetmiştir. 

Sen, benim sende var olduğum günleri, eksik olduğun zamanlarda kendince telafi etmeye çalışıyorsun ama beceremiyorsun. Biraz kafanı çevirsen soluna doğru, belki seni seyrettiğimi görebilirsin. Duygusal açlığımın, içimdeki senin olduğun yeri dolduramıyorsun. O çok sevdiğin güzel aklını böyle şeyler için kullansan belki biraz mutlu oluruz. Çünkü, varlığımdan bir haber yürüyorsun yanımda. 

Sen, seni sevmek yerine sana acıma duygumu körüklüyorsun. Çünkü seni sevmeye çalıştıkça bu çabamı bir özür gibi görüyorsun. 

Sen, içimi açıp baksan sadece bir tane sen bulacaksın. Çünkü sen, bende böylesin işte...

Gün gelecek ya ben seni parçalayacağım bu yazılar içinde, yada sen beni bitireceksin.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder