10 Ocak 2012 Salı

utanç yazısı

Yarın olsun ve ben bir kez daha alkışlayım kalbimi, geceden sağ çıktığım için. Şu aralar havalar yine soğudu, sigarayı bıraktım,içmiyorum. Elimde çomak arsızca bekliyorum karşıma çıkmanı çünkü ne zaman bir nefret dayansa kapıma, orada eşikte kalmış gibi aklıma düşüyorsun, kapı üstten alttan kilitli,içeri girmen imkansız. Ben içerideyken ararsan kapı açılacak mutlaka ama bunu kesinlikle istemiyorum. Ben senden hep korktum. Benim yitip gitmemi seyredecek acımasızlığa sahip olduğunu, sakladığım tutkuları yerinden söküp atacak hırslara tutunduğunu biliyorum. İçi güzel olan tüm kelimelerin anlamlarını boşaltmışsın. Suratından ise şuan boyalı sahte sevinçler akıyor.

Ben utanıyorum. Utancımın tek nedeni , sevginin ne olduğunu bilmeyen Sen'i tanımış olmamdır.Ben bu utanç ile yaşamaya devam ediyorum. Sen ne kadar gittim desen de.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder